Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.

Μου στείλανε το παρακάτω με email και θεώρησα καλό να δημοσιεύσω:

Από τον Mario de Andrade (Ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο από τη Βραζιλία).

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής  απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία,  η ψυχή μου βιάζεται...Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.

Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.

Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.

Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.

Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.

Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...

Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.

Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.

Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...»

Μην φοβάστε...

Όλα τα μάτια στραμμένα σε τούτο το αλωνάκι....

Μην φοβάστε για τίποτα διότι τίποτα δεν υπάρχει πραγματικά που να αξίζει τον φόβο σας

Ότι είναι να γίνει θα γίνει

Κι είμαστε εδώ

Όχι για να θρηνούμε ή να μετανιώνουμε για περασμένο παρελθόν

Ούτε για να αγχωνόμαστε και να ελπίζουμε για ένα καλύτερο μέλλον

Αλλά για τώρα

Αυτή τη στιγμή

 

(από το http://enimerwsilykos.blogspot.com/2011/06/blog-post_30.html )

Μαγνητικές Πύλες συνδέουν τον Ήλιο με τη Γη;

Όλα είναι συνδεδεμένα! Ακόμα και η Γη μας με τον Ήλιο...

Στον χρόνο που θέλετε για να διαβάσετε αυτό το άρθρο κάτι θα συμβεί υψηλά στον ουρανό, που μέχρι πρόσφατα πολλοί επιστήμονες δεν πίστευαν ότι μπορεί να γίνει. Μια μαγνητική πύλη θα ανοίξει συνδέοντας τη Γη με τον Ήλιο, που απέχουν μεταξύ τους περίπου 150 εκατ. χλμ.

Τόνοι σωματιδίων υψηλής ενέργειας θα εισρεύσουν από το άνοιγμα, πριν αυτό κλείσει ξανά, στον χρόνο που θέλετε για να φτάσετε στο τέλος αυτής της είδησης.

"Το φαινόμενο ονομάζεται συμβάν μεταβίβασης μαγνητικής ροής", λέει ο φυσικός David Sibeck του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard.

Μια καλλιτεχνική άποψη της σύνδεσης του μαγνητικού πεδίου της Γης με αυτό του ήλιου - γνωστό και ως "συμβάν μεταβίβασης μαγνητικής ροής" - με ένα διαστημόπλοιο που μετράει σωματίδια και μαγνητικά πεδία

"Πριν μέχρι δέκα χρόνια εθεωρείτο ανύπαρκτο, σήμερα υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία ότι όχι μόνο συμβαίνει, αλλά μάλιστα είναι πολύ συνηθισμένο".

Οι ερευνητές εδώ και καιρό γνώριζαν ότι η Γη και ο Ήλιος πρέπει να συνδέονται. Η μαγνητόσφαιρα της Γης (η μαγνητική 'φυσαλίδα' που περιβάλλει τον πλανήτη μας) είναι γεμάτη με σωματίδια από τον ήλιο, που φθάνουν στη Γη μέσω του ηλιακού ανέμου και διαπερνούν τις μαγνητικές "ασπίδες" της Γης. Εισέρχονται ακολουθώντας τις γραμμές του μαγνητικού πεδίου, οι οποίες μπορούν να ανιχνευθούν από την επιφάνεια του πλανήτη μας μέχρι πίσω στην ατμόσφαιρα του ήλιου.

"Οι επιστήμονες πίστευαν ότι η σύνδεση Γης-Ήλιου ήταν μόνιμη, αλλά τώρα πια", λέει ο Sibeck, "γίνεται αντιληπτό ότι αυτό δεν συμβαίνει, καθώς αποδεικνύεται ότι η σύνδεση δεν είναι καθόλου σταθερή, αλλά συχνά σύντομη, πολύ δυναμική και μερικές φορές εκρηκτική".

Σύμφωνα με ερευνητές στην ημερήσια πλευρά της Γης (δηλαδή την πλευρά που είναι εκτεθειμένη στον ήλιο) το μαγνητικό της πεδίο πιέζει το μαγνητικό πεδίο του ήλιου. Περίπου κάθε οκτώ λεπτά, τα δύο πεδία για λίγο χρόνο συγχωνεύονται ή "επανασυνδέονται", σχηματίζοντας έτσι μια "πύλη" μέσω της οποίας είναι δυνατή η ροή των σωματιδίων. Η πύλη λαμβάνει τη μορφή ενός μαγνητικού κυλίνδρου με πλάτος περίπου όσο η Γη.

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος έχει ένα στόλο από τέσσερα διαστημόπλοια Cluster και η NASA πέντε THEMIS, που διαπερνάνε και περιβάλλουν τους μαγνητικούς αυτούς κυλίνδρους, οπότε μετρούν τις διαστάσεις τους και αισθάνονται τα σωματίδια που περνούν ανάμεσα. "Είναι λοιπόν οι πύλες ένα πραγματικό φαινόμενο", λέει ο Sibeck.

Τώρα που τα Cluster και THEMIS έχουν άμεσα δείγματα, οι θεωρητικοί φυσικοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις μετρήσεις για την προσομοίωση των FTE στους υπολογιστές τους και μπορούν βεβαίως να προβλέψουν τη συμπεριφορά τους. Ο Jimmy Raeder φυσικός του Πανεπιστημίου του New Hampshire παρουσίασε μια τέτοια προσομοίωση και τόνισε πως οι κυλινδρικές μαγνητικές πύλες τείνουν να σχηματίζονται πάνω από τον Ισημερινό της Γης και μετά μετακινούνται προς τους πόλους - στο Βόρειο πόλο το Δεκέμβριο και στο Νότιο πόλο τον Ιούλιο.

Ο Sibeck. όμως έχει ακόμα πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Γιατί οι πύλες σχηματίζονται κάθε οκτώ λεπτά; Πώς τα μαγνητικά πεδία στο εσωτερικό των κυλίνδρων περιστρέφονται σπειροειδώς;

Ο Sibeck πιστεύει ότι αυτό το συμβάν συμβαίνει με διπλάσια συχνότητα από όσο νομίζαμε μέχρι σήμερα. "Νομίζω ότι υπάρχουν δύο ποικιλίες του συμβάντος FTE: η ενεργητική και η παθητική." Ενεργητικά FTE είναι μαγνητικοί κύλινδροι που επιτρέπουν στα σωματίδια να ρέουν μέσα από αυτόν μάλλον εύκολα, είναι δε σημαντικοί αγωγοί ενέργειας για τη μαγνητόσφαιρα της Γης. Παθητικά FTE είναι μαγνητικοί κύλινδροι που παρουσιάζουν μεγαλύτερη αντίσταση, η εσωτερική τους διάρθρωση είναι τέτοια που δεν επιτρέπει μια τόσο εύκολη ροή των σωματιδίων και πεδίων. (Τα ενεργά FTE σχηματίζονται κοντά στον ισημερινό και τα παθητικά σχηματίζονται σε υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη.)




Πηγή: logioshermes.blogspot.com

Ολόκληρη η Ζωή σαν τη Νυχερινή Αγορά του Μαρακές

Τίποτα ιδιαίτερο, ένα τραγούδι που ήθελα να βάλω γιατί μπορεί να περικλείει όλη τη ψυχή μου σε τόσα πολλά επίπεδα που τίποτα δεν είναι αρκετό.
Ένα επίπεδο δεν αρκεί, είμαστε σε πολυεπίπεδα και πολυδιαστάσεις...
Ένα σύμβολο, μια λέξη δεν αρκεί....ο λόγος, η σπίθα είναι πολύ περισσότερα από όλες τις λέξεις και τα σύμβολα του κόσμου...
Ένας κόσμος επίσης δεν αρκεί...
Θυμάσαι ποιος είσαι;
Ποια αληθινά είσαι;

Αφουγκράσου και νιώσε, με τα αυτιά πίσω από τα αυτιά, με τα μάτια πίσω από τα μάτια, με τα αισθήματα πίσω από τα συναισθήματα...
Ποτέ δεν φύγανε, είναι εκεί...και περιμένουν να ξαναθυμηθείς.



Loreena McKennitt, πιάνει αληθινά μυστικιστική μουσική και τα λόγια και οι εικόνες είναι τόσο απίστευτα...


Οι στίχοι:
They're gathered in circles
The lamps light their faces
The crescent moon rocks in the sky
The poets of drumming
Keep heartbeats suspended
The smoke swirls up and then it dies

Would you like my mask?
Would you like my mirror?
Cries the man in the shadowing hood
You can look at yourself
You can look at each other
Or you can look at the faith, the faith of your god

The stories are woven
And fortunes are told
The truth is measured by the weight of your gold
The magic lies scattered
On rugs on the ground
Faith is conjured in the night market's sound

Would you like my mask?
Would you like my mirror?
Cries the man in the shadowing hood
You can look at yourself
You can look at each other
Or you can look at the faith, the faith of your god

The lessons are written
On parchments of paper
They're carried by horse from the river Nile
Says the shadowy voice
In the firelight, the cobra
Is casting the flame a winsome smile

Would you like my mask?
Would you like my mirror?
Cries the man in the shadowing hood
You can look at yourself
You can look at each other
Or you can look at the faith, the faith of your god


Μην ξεχνάτε τα 3 ερωτήματα να κάνετε στον ευατό σας, όσο πιο συχνά μπορείτε...
Ποιος είσαι;
Ποιος αληθινά είσαι;
Που βρίσκεσαι; ΠΟΥ;


Πίσω από αυτά θα ανακαλυφτεί και το γιατί...

Όλους αυτούς τους μήνες...

Όλους αυτούς τους μήνες, όλον αυτόν τον καιρό γίνανε τόσα πράγματα που δεν χωράνε σε μια πληκτρολόγηση.....

Από που να αρχίσω? Από την αρχή του νέου έτους ίσως. Που μας βρήκε με άσχημο νέο μαθαίνοντας πως η γιαγιά μου έχει καρκίνο σε αρκετά προχωρημένο στάδιο.
Είναι η μόνη γιαγιά που μου έχει μείνει. Όταν έχασα την άλλη μου γιαγιά πριν κάποια χρόνια, η οποία ήταν και η μητέρα της μητέρας μου και αυτή που στην ουσία με μεγάλωσε και με ανέθρεψε, ο πρώτος μου δάσκαλος, είχα πάθει μεγάλο σοκ.
Είχα μεγαλώσει πια και είχα ξεπεράσει κάτι πολύ κάτι παιδικούς εφιάλτες που έβλεπα ότι ήμασταν σε μια πολύ επικίνδυνη ζώνη, κρεμόμασταν εγώ και η γιαγιά μου πάνω από ένα λάκκο με ένα άσπρο υγρό όπου όποιος έπεφτε μέσα, δεν απέμενε τίποτα από αυτόν παρά μόνο τα κόκαλά του. Προσπαθούσαμε να ανέβουμε αλλά η γιαγιά μου ήταν πάντα στο χείλος και λόγου του υπερβολικού βάρους της δεν άντεχε και έπεφτε μέσα. Πόσες φορές, όταν πρωτάρχισα να πηγαίνω σχολείο, ξυπνούσα κλαίγοντας από αυτόν τον εφιάλτη... και είναι η πρώτη φορά εδώ που τον αναφέρω.
Η μητέρα της μητέρας μου όμως είχε περάσει μια καλή ζωή με ανθρώπους γύρω της να την αγαπάνε. Είχε προσφέρει ήδη πολλά. Θέλω να πιστεύω ότι ξεπλήρωσε και κατά πολύ το όποιο κάρμα της, ακόμα και με το γεγονός ότι με είχε αναλάβει. Και προς το τέλος, ήταν δύσκολα γιατί είχε πολλές ασθένειες μαζί που δεν την άφηναν να ησυχάσει και περίμενε να λυτρωθεί.
Σαν λυτρώθηκε επιτέλους, είχα ταρακουνηθεί, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι έφυγε έτσι ξαφνικά ή ότι χάθηκε τελείως. Ζητούσα επί ένα ολόκληρο μήνα τόσο απεγνωσμένα σημάδι που ακούστηκα και στο τέλος ακολούθησα τα σημάδια που εμφανίστηκαν στο δρόμο μου...Η ενασχόλησή μου με το μεταφυσικό ήταν πια αναπόφευκτη.

Η άλλη μου γιαγιά, η μητέρα του πατέρα μου, πιο ανθεκτική στην υγεία, με μυαλό ξυράφι και ζωντάνια πάντα κι ας είχε μανία να τρώμε όλο το φαγητό πάντα εγώ και ο αδερφός μου, την αγαπούσα και την αγαπώ κι αυτήν. Μένοντας μακριά δεν είχαμε συχνή επαφή, αλλά πάντα, όταν μας έβλεπε, ήταν κοντά μας. Ήμασταν και τα μοναδικά της εγγόνια τότε. Σε μεγάλη ηλικία πια προσβλήθηκε από δύσκολο καρκίνο και η δίμηνη διαμονή στο νοσοκομείο την μετέτρεψε σε άλλον άνθρωπο από ότι ήταν.... Δεν μπορώ να περιγράψω πως την έχουν καταντήσει οι γιατροί και τα νοσοκομεία, πάλι καλά που αντέχει ακόμα! Μιλάμε για πολύ δύναμη, δεν ξέρω αν κάποιος άλλος θα άντεχε και αντέχει ακόμα τόσα.

Όλη η οικογένειά μου ήρθε από το νησί και μπαινοβγαίναμε συνεχώς στα νοσοκομεία. Δυστυχώς η γιαγιά μου είχε αφεθεί τόσο πολύ στα χέρια των γιατρών, στους φόβους των παιδιών της αλλά και στους δικούς τους φόβους που είναι θαύμα το γεγονός ότι ζει ακόμα κι ας ζει με χημειοθεραπεία. Έχω προσπαθήσει να την βοηθήσω με εναλλακτική θεραπεία αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα γιατί δεν με άφησαν, ούτε η ίδια. Απλά της εύχομαι ότι καλύτερο και να μπορέσει να ζήσει, ακόμα και τώρα, τη ζωή που θέλει. Γιατί τώρα, τη στιγμή που γράφω, την εισηγάγανε πάλι στο νοσοκομείο λόγω υψηλού πυρετού. Γιαγιά μου, ότι καλύτερο θέλουν αληθινά η ψυχή και το πνεύμα σου, είναι πιο δυνατά και το σώμα σου μπορεί πάντα να ακολουθήσει....

Στο διάστημα που μεσολάβησε από το πρώτο εξιτήριο της γιαγιά μου έως τώρα, ήμουν χαμένη μεταξύ των γεγονότων που συνέβησαν και ακόμη συμβαίνουν σε αυτόν τον τόπο και της δικής μου μετεώρισης ως προς το προσωπικό μου μονοπάτι. Ένιωθα αδυναμία γιατί δεν έβλεπα στόχο, λόγο, παιχνίδι. Ένιωθα αδύναμη γιατί δεν είχα βρει τρόπο, όπως πολλοί χιλιάδες Έλληνες και όχι μόνο, να επιβιώνω. Ένιωθα αδύναμη γιατί δεν είχα καταλάβει ότι, όπως και πολλοί άλλοι, είχα χωθεί στο μικρόκοσμό μου. Ένιωθα συνεχώς πως κάτι έπρεπε να κάνω. Πως περνούσε ο καιρός κι έπρεπε να ασχοληθώ με κάτι επιτέλους. Συνέβαλε και σε αυτό το γεγονός ότι ήμουν πάνω από ένα χρόνο άνεργη, άσχετα κι αν είχα περάσει μια δύσκολη απόφαση σχετικά με το επαγγελματικό μου μέλλον διότι δεν ήταν αυτό που ήθελα κι ας πρόσφερε "ασφάλεια" κάποιου είδους.

Πέρασα όλα αυτά και όταν πια είχα σχετικά ηρεμήσει, ήρθε από το πουθενά μια επαγγελματική πρόταση. Που έδειχνε να είναι αυτό που ήθελα! Και κάτι που μπορούσα να κάνω και είχα πολλές δυνατότητες και κάτι που μου άρεσε. Και δέχτηκα για δοκιμαστικά. Κι είδα πως ήταν πιο δύσκολο από ότι περίμενα. Αρκετά τα προβλήματα με τα οποία έπρεπε να βγάλω εις πέρας και να ξεπεράσω. Πίεση από παντού που είχα ξεμάθει. Κι ας εργαζόμουν για λιγότερα από το βασικό μισθό, δεν με πείραζε αρκεί να ήταν προσωρινό και να μου άρεσε πραγματικά η δουλειά. Να έβρισκα κίνητρο. Δεν έγιναν όπως ακριβώς το περίμενα. Ίσως γιατί θα έπρεπε να μάθω από αυτό. Τώρα τελειώνει η δοκιμαστική περίοδος κι ειλικρινά δεν ξέρω τι θα κάνω. Γίνομαι όλο και καλύτερη αλλά δεν ξέρω κατά πόσο το βλέπουν και η πίεση υπάρχει και με συνεχή πίεση ούτε θέλω ούτε μπορώ να λειτουργήσω. Όπως και κάτι που με ενόχλησε τελευταία. Μου είπαν για δεν είμαι τόσο proffessional όσο θα έπρεπε και μερικές φορές δρω περισσότερο σαν teenager ή σαν παιδάκι.
Είναι αλήθεια πως τα προβλήματα μερικές φορές τα αντιμετωπίζω σαν παιδί. Έχω μελετήσει καλά τον αστρολογικό χάρτη του κάρμα μου για να δω ότι το έχω παρακάνει στη φυγή και στην απομόνωση και άρνηση επικοινωνίας, επαφής με ανθρώπους και χτίσιμο προβολής. Αφού γλίτωσα να γίνω αυτιστικό παιδί, πάλι καλά. Και πάλι, δεν προσλάμβανε κάποιον επαγγελματία αλλά κάποιον που μαθαίνει και χαίρεται να μαθαίνει. Κάποιον που θέλουνε δημιουργικό με νέες και φρέσκες ιδέες και όχι χαμένο σε στείρα ανάλυση και "περιβάλλον γραφείου". Μεταξύ μας, ακόμα και η google προτιμά τύπους "teenager". Ξεφεύγω από το θέμα μου αλλά είπα το κυρίως παράπονό μου.

Είχα αρρωστήσει κάποιες φορές από την εργασία! Που εργασία και χαρά;
Προσπαθούσα για το καλύτερο τουλάχιστον να 'μαι εντάξει με τον εαυτό μου. Και πάλι προβλήματα εμφανίζονταν. Δεν ήθελα και να νιώθω ότι απέτυχα....
.....ώσπου κατάλαβα ότι ασχολιόμουν περισσότερο με τον μικρόκοσμό μου. Παρά το ότι παρακολουθούσα τις εξελίξεις. Παρά το ότι προσμένω τις αλλαγές, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο κι ακόμα πιο πλανητικό επίπεδο συνείδησης.
Περνάμε κρίση ηθικής, κρίση συνείδησης.
Κι αυτό έχει ως συνέπεια την οικονομική κρίση.
Και όλα τα σάπια που βγαίνουν στην επιφάνεια για να καθαριστούν.
Σαν την πληγή που βγάζει πύον και πρέπει να καθαριστεί καλά στον αέρα για να μπορέσει να δέσει και να θεραπευτεί.

Κι όμως ανησυχούσα για τον προσωπικό μου κόσμο. Ναι έχω ατομισμό. Πολύ πιο πολύ κι από εγωϊσμό. Τόσο που με έχουν πει αναίσθητη. Απόμακρη είμαι, το παίζω καλά αυτό το θέατρο ελέγχου, μεγάλωσα με αυτό. Έχτισα μια τεράστια ασπίδα αφού μου λείπει το σπαθί. Κι ακόμα μου είναι δύσκολο να αφήσω αυτό το θέατρο ελέγχου ή αυτή την ασπίδα.
Ακόμη δυσκολεύομαι να αφεθώ....
Να αφεθώ στη ροή.
Να μη φοβάμαι πια.
Τώρα δεν ανησυχώ, τουλάχιστον για εμένα.
Θέλω επιτέλους να αφεθώ στη ροή του ρέματος και να μην προσκολώμαι στις πέτρες στον πυθμένα του ποταμού.
Ότι είναι να γίνει θα γίνει.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή σε αυτόν τον τόπο αυτή τη χρονική περίοδο.
Ακόμα πιστεύω πως θα τα δούμε όλα.
Πως θα δούμε μεγάλες αλλαγές.

Όσο για τη δουλειά, το αφήνω πια. Να δω που θα με πάει. Χωρίς άγχος. Αλλά θέλω να μιλήσω στην "αφεντικίνα" μου που είναι και γνωστή μου, ήρεμα, να βγάλω όσα καταπιέζω μέσα μου και να μη πειράξουν οι συνέπειες. Ίσως έτσι βρεθεί και καλύτερη λύση για τις δυο.

Προς το παρόν, ναι πηγαίνω στο Σύνταγμα μαζί με χιλιάδες κόσμο. Η πρώτη φορά που νιώθω τόσο πολύ μέρος ενός γενικότερου συνόλου, ενός όλου, ενώ αποφεύγω συνήθως τα μαζικά κινήματα, τα κοπάδια και τους όχλους.
Υποστηρίζω τον σκοπό τους. Τον σκοπό όλων μας. Όσο κι αν δεν το ομολογούμε ή πιστεύουμε πως δεν είναι αυτός ο σκοπός μας, αλλά το αντίθετο, αυτό ζητάμε κατά βάθος της ψυχή μας.
Πλησιάζουν όλα...
Σας λέω ωστόσο πως πρέπει να προσέχετε. Πως έχουν σκοπό πάντα μα πάντα να καθοδηγήσουν τα μαζικά κινήματα εκεί που θέλουν. Και να βγάλουν τους δικούς τους "ηγέτες" αυτούς που θέλουν.
Παρόλα αυτά, μη ξεχνάτε πως έχετε ελεύθερη βούληση. Και πως ότι κάνετε στους γύρω σας, γυρνάει σε σας, ότι κι αν είναι αυτό. Και πως δεν είστε μόνοι....

Με πολύ αγάπη
Μοργκάνα-Ευρυνόμη

Ο χρόνος πάγωσε... -> Αντέχεις τον καθρέφτη?

Το παρακάτω κείμενο περιγράφει αυτό που αισθάνομαι τελευταία...με τον κόσμο, τον χρόνο και όχι μόνο...

Μια στιγμή που θα έχω περισσότερη άνεση πιστεύω ότι θα κάνω και μια πιο προσωπική ανάρτηση.

Ως τότε...

 

Είναι πραγματικά μια πολύ περίεργη περίοδος...

Με όποιον μιλάς αναφέρει συμπτώματα μοναξιάς, θλίψης,  κατάθλιψης ή αναμονής για κάτι αδιόρατο που πλανάται στον αέρα...

 

Βρισκόμαστε στον τελευταίο κύκλο της δημιουργίας σύμφωνα με το ημερολόγιο των Μάγια και στις 28 του Οκτώβρη  λήγει μια περίοδος 16,4 δισεκατομμυρίων ετών και ήδη βρισκόμαστε στον κύκλο εκείνο που χαρακτηρίζεται από την ενωτική συν-δημιουργία, το κύμα που υποστηρίζει την ανάπτυξη της συμπαντικής συνείδησης και του συνειδηροποιημένου ανθρώπου που μετέχει στη δημιουργία.

Επίπεδο ή φάση Συνείδησης της Δημιουργίας	1ο επίπεδο	2ο επίπεδο	3ο επίπεδο	4ο επίπεδο
Ακριβής διάρκεια σύμφωνα με τους αρχαίους Μάγια	13 χ 460.800.000.000 κιν= 5.990.400.000.000 ημέρες	13 χ 23.040.000.000 κιν = 299.520.000.000 ημέρες	13 χ 1.152.000.000 κιν = 14.976.000.000 ημέρες	13 χ 57.600.000 Κιν= 748.800.000  ημέρες
Γρηγοριανή Ημερομηνία Εκκίνησης	16,4 Δισεκατομμύρια Χρόνια π.Χ.	819.998.000 χρόνια π.Χ.	40.998.000 χρόνια π.Χ.	2.048.000 χρόνια π.Χ.
Συνειδησιακή Μύηση	Ύλη	Πολύπλοκοι ζωντανοί Οργανισμοί	Πίθηκοι	Άνθρωποι
Η τελική κατάσταση της Συνειδητότητας	Κυτταρική	Ατομική	Οικογενειακή	Φυλετική
Ημερομηνία Τέλους	28/10/ 2011	28/10/ 2011	28/10/ 2011	28/10/ 2011

 

4ο επίπεδο	5ο επίπεδο	6ο επίπεδο	7ο επίπεδο	8ο επίπεδο	9ο επίπεδο
13 χ 57.600.000 Κιν= 748.800.000  ημέρες	13 χ 2.880.000 κιν = 37.440.000 ημέρες	13 χ 144.000 κιν = 1.872.000 ημέρες	13 χ 7200  κιν = 93.600 ημέρες	13 χ 360 κιν  = 4680 ημέρες	13 χ 20 κιν = 260 ημέρες
2.048.000 χρόνια π.Χ.	100.500 χρόνια π.Χ.	16.6.3115 π.Χ.	1755 μ.Χ.	5/ 1/ 1999 μ.Χ.	11/ 2/ 2011 μ.Χ.
Άνθρωποι	Ομιλούσα Γλώσσα	Γραφή	Βιομηχανική Επανάσταση	Επανάσταση της Πληροφορικής Τεχνολογίας	Μεταμόρφωση
Φυλετική	Πολιτιστική	Εθνική	Πλανητική	Γαλαξιακή	Συμπαντική
28/10/ 2011	28/10/ 2011	28/10/ 2011	28/10/ 2011	28/10/ 2011	28/10/ 2011

 

9ο επίπεδο

13 χ 20 κιν = 260 ημέρες

11/ 2/ 2011 μ.Χ.

Μεταμόρφωση

Συμπαντική

28/10/ 2011

 

Λογικά θα περίμενε κανείς να ετοιμαζόμαστε εντατικά για την ενεργή μεταμόρφωση μας... και να συνεργαζόμαστε στην προώθηση της συλλογικής δράσης διαμόρφωσης του μέλλοντος του ανθρώπινου πολιτισμού που οδηγεί στα πρώιμα χρόνια της χρυσής εποχής...

 

Κι όμως οι περισσότεροι είναι βυθισμένοι σε ένα κύμα ενδοσκόπησης, θίψης και μοναξιάς...

Χρειάζονται βέβαια αυτές οι φάσεις για να ξεκαθαρίσουμε με τον εαυτό μας, όμως παράλληλα δείχνουν πως μάλλον μείναμε κάπως πίσω σε σχέση με τις συνειδητοποιήσεις και τις επιγνώσεις μας... Ή μήπως είναι και αυτή η ίδια η θλίψη σημάδι της διαδραματιζόμενης μεταμόρφωσης μας?

 

Καθηλωμένοι από λογής λογής πιέσεις από τις κρίσεις γύρω μας, από τα νέα για πολέμους που συνεχίζονται για τους ίδιους λόγους... και από τα ίδια στείρα μυαλά που φονεύουν για σκοπιμότητες και συμφέροντα, αναλογίζεται κανείς που ξέμεινε το μεγαλείο του ανθρώπου που οδεύει ως συν-δημιουργός στην ανέλιξη της σπείρας της δημιουργίας...

 

Μολονότι όλοι μας είμαστε ένα και όλοι συνδεόμαστε ενεργειακά στο επίπεδο της συλλογικής συνείδησης, φαίνεται πως προτιμούμε να διανύουμε τη θλίψη σαν ξέχωρες μονάδες... ή μήπως δεν είναι θέμα ατομικό αλλά ξεπηδά ακριβώς από τη συλλογική θλίψη?... Ποιός ξέρει. Ίσως η συλλογική μας συνείδηση να πιάνει τα αδιόρατα κύματα ενέργειας που καταφτάνουν στη Γη και να βάζει μόλις τώρα την πλειοψηφία των ανθρώπων σε φάση ενδοσκόπισης...  σε φάση δεκτικότητας και μετουσίωσης...

 

Ο χρόνος κυλάει με μια περίεργη παγωμένη θαρρείς μορφή... Σαν να του τελείωσαν τα "καύσιμα"... Από τη μιά μεριά δεν φτάνει για να προλάβει ο σύγχρονος άνθρωπος τις πολυάσχολες δραστηριότητες του, κι από την άλλη... ναι από την άλλη μοιάζει σαν να σταμάτησε... Μια πρωτόγνωρη κατάσταση....

Όλα μοιάζουν ίδια... κι όμως κάτι σημαντικό, κάτι πολύ βαθύ φαίνεται πως έχει αλλάξει... Κι εμείς απλά δεν βρήκαμε ακόμη τον τρόπο να το ερμηνέψουμε για τη λογική πλευρά μας...μολονότι η διαίσθηση μας ήδη γνωρίζει και ήδη μας παροτρύνει σε μια πορεία συγκεκριμένη...

 

Ο Willcoc εξηγεί πολύ πετυχημένα τη διαφορά του χωροχρόνου από τον χρονοχώρο... εμείς λέει είμαστε στο χωροχρόνο, ενώ η ενέργεια που κινεί τα πάντα μας έρχεται από το χρόνοχώρο... Ουσιαστικά μιλάει για το ίδιο πεδίο που άλλοι γνωρίζουν με άλλες ορολογίες από έρευνες επιστημόνων ή εσωτερικές διδασκαλίες... Στο χρονοχώρο, ο χρόνος είναι τρισδιάστατος και ο χώρος μονοδιάστατος... (Όσοι είχαν πνευματικές εμπειρίες και εμπειρίες έκστασης μπορούν να αντιληφθούν αυτή τη διαφορά... Τα πάντα είναι εκεί, όλα όσα γνωρίζουμε είναι εκεί, αλλά ο χώρος μοιάζει μονοδιάστατος σε σχέση με το χρόνο... και η ύλη μοιάζει ρευστή και εύπλαστη...)

 

Αναρωτιέμαι αν η παρούσα αίσθηση "παγώματος του χρόνου" έχει να κάνει με το γεγονός πως πλησιάζουμε στο "τέλος του χρόνου" όπως το γνωρίζουμε με τη λήξη του ημερολογίου των Μάγια, στις 28 του Οκτώβρη και την είσοδο μας εγγύτερα -υποθέτω- στο πεδίο εκείνο του χρονοχώρου...

Από τον Οκτώβρη και μετά θα είμαστε στο λεγόμενο σημείο μηδέν (Zero Point) και ουσιαστικά μέχρι περίπου το Δεκέμβρη του 2012 θα κινούμαστε εντός της πύλης που θα οδηγήσει στη μεγάλη μετάβαση και τα πρώτα πρώιμα χρόνια της χρυσής εποχής...

Αν ήδη τώρα μοιάζει ο χρόνος παγωμένος... αναρωτιέμαι πως θα είναι εντός του zero point...

Αυτό που μοιάζει να έχει προτεραιότητα είναι να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να γίνουμε ολόκληροι εδώ και τώρα.... Όσοι δεν έκαναν κανένα βήμα προς την κατεύθυνση αυτή είναι καιρός να το κάνουν και να αφεθούν στο κύμα θλίψης για να καθαρίσουν την ψυχή, το σώμα και το πνεύμα τους...

 

Υποθέτω πως από τον Οκτώβρη και μετά όσοι δεν εργαστηκαν ήδη με τον εαυτό τους, θα αναγκαστούν να περάσουν ολόκληρη τη διαδικασία με τη μορφή crash test... Με το πάγωμα του χρόνου και τις αλλαγμένες ηλεκτρομαγνητικές συνθήκες το πνεύμα θα πάρει τα ηνία και η ψυχή θα αναζητήσει την μεγάλη κάθαρση της...

 

Θα βρεθούμε μετέωροι. Θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το σύνολο του Είναι μας, με τις ενοχές, τους φόβους και τις ανασφάλειες μας. Θα έχουμε να αντιμετωπίσυμε τις παραλήψεις και τις πράξεις μας που πλήγωσαν άλλους ανθρώπους... τα "άλλα εγώ μας"... (διότι οι άλλοι είναι απλά άλλοι εαυτοί μας και όταν τους πληγώνουμε παραμορφώνουμε τον εαυτό μας...) In Lakesh (είσαι ένα άλλο εγώ) λένε οι Μάγια και χαιρετίζουν τους άλλους ακριβώς με αυτό το νόημα, του άλλου εγώ... 

 

Όλα όσα είπαμε, πράξαμε ή παραλείψαμε θα έρθουν εντός του παγωμένου χρόνου σαν ταινία μπροστά στα μάτια μας και θα μας βάλουν να νιώσουμε όπως ένιωσαν οι άλλοι εξαιτίας μας... (και τα καλά και τα άσχημα...)

Σαν τέρατα θα ξυπνούν φρικτές εικόνες από ένα παρελθόν που θα είναι πιο ζωντανό από το θεωρητικό "παρόν" μας... Ο φόβος θα παραλύει τη λογική, ενώ όλα αυτά έχουν μόνο σκοπό την κάθαρση και τη συνειδητοποίηση για το πέρασμα σε ένα άλλο επίπεδο...

 

Δεν υπάρχει χρόνος για τα αρχεία της ψυχής μας, αυτό θα το διαπιστώσουμε αργά ή γρήγορα όλοι μας...

 

Αυτό που μοιάζει συνετό και σοφό είναι να κάνουμε τα βήματα αυτά οικειοθελώς εδώ και τώρα και να μην περιμένουμε την αναμέτρηση να μας επιβληθεί...

 

Ας σταθούμε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στα μάτια... Αντέχουμε την εικόνα μας στον καθρέφτη?...

Αντέχουμε τα αρχεία της ψυχής μας που ξεπηδούν από τα μάτια μας? τα παράθυρα της ψυχής μας?...

 

Ας μάθουμε να προσευχόμαστε με συναίσθημα κι ας μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας αληθινά και με νόημα - (γιατί θαρρούμε πως ήδη το πράττουμε όμως μονάχα στα πολύ εγωιστικά επιφανειακά επίπεδα... κι αυτό μονάχα αγάπη δεν είναι...)

 

Ας σταθούμε όπου μπορούμε αρωγοί των συνανθρώπων μας... 

Ας χτίσουμε μια γέφυρα που θα μας περάσει χέρι-χέρι πάνω από την άβυσσο του σκότους της ανθρώπινης συλλογικής ψυχής... Απέναντι... εκεί που αναδύεται το ουράνιο τόξο... εκεί που ξημερώνει η νέα χρυσή εποχή των αγνών συνειδητοποιημένων ανθρώπων...

 

In Lakesh..

Nunty Sunya

NamasTE

Με αγάπη

 

Sagiana Valiantam

(Πηγή: http://vickytoxotis.blogspot.com/2011/04/blog-post_4784.html)

Ευθυγράμμιση έξι πλανητών την ερχόμενη εβδομάδα!

Μετά από απουσία αρκετών μηνών, επιστρέφω με αυτή την ανάρτηση:

Έχει γραφτεί ευρέως ότι μια ευθυγράμμιση όλων των πλανητών στις 21 Δεκεμβρίου 2012 θα φέρει το τέλος του κόσμου. Στην πραγματικότητα, οι αστρονόμοι έχουν ξεκαθαρίσει ότι το 2012 δεν θα συμβεί καν ευθυγράμμιση, εκτός αν οι πλανήτες... αποφασίσουν ξαφνικά να αλλάξουν θέσεις.

  Την ερχόμενη εβδομάδα όμως, θα έχουμε ευθυγράμμιση και μάλιστα έξι πλανητών! Δεν υπάρχει βεβαίως λόγος ανησυχίας, αφού οι μόνοι που δεν έχουν λόγο να χαίρονται με το θέαμα είναι οι αστρολόγοι, για τους οποίους οι πλανητικές ευθυγραμμίσεις φέρνουν κακά μαντάτα.

  Υπάρχε συνεπώς ένας καλός λόγος να σηκωθεί κανείς λίγο πριν από την ανατολή κάποια στιγμή τις επόμενες εβδομάδες: θα μπορέσει να θαυμάσει όλους τους πλανήτες εκτός από τον Κρόνο να παρατάσσονται σε μια ευθεία -την πορεία που ακολουθεί ο Ήλιος στη διάρκεια της ημέρας.

  Όποιος μάλιστα ξυπνήσει νωρίς το επόμενο τετραήμερο, θα μπορέσει να δει και τη Σελήνη να παρακολουθεί την σπάνια κοσμική παρέλαση. Όπως εξηγεί το Space.com, το τελευταίο δίμηνο σχεδόν όλοι οι πλανήτες παρέμεναν αθέατοι  πίσω από τον Ήλιο. Τις επόμενες ημέρες επανέρχονται στην ίδια πλευρά με τη Γη και γίνονται ορατοί παραταγμένοι στο επίπεδο της εκλειπτικής, δηλαδή της φαινόμενης τροχιάς που ακολουθεί ο Ήλιος.

  Η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας και ο Ερμής είναι ορατοί με γυμνό μάτι, ενώ για τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα χρειάζονται κιάλια ή ένα μικρό τηλεσκόπιο. Η Αφροδίτη θα είναι όπως πάντα η λαμπρότερη. Δεύτερος σε φωτεινότητα θα είναι το επόμενο διάστημα ο Δίας, ο οποίος θα βρίσκεται περίπου στα μισά της απόστασης ανάμεσα στην Αφροδίτη και τον ανατέλλοντα Ήλιο.

  Ο Άρης θα είναι ορατός σαν μικρό στίγμα πάνω από τον Δία, ενώ ο μικρός Ερμής ίσα που θα διακρίνεται με γυμνό μάτι ανάμεσα στον Δία και την Αφροδίτη. Ο Ουρανός θα βρίσκεται πάνω και δεξιά από την Αφροδίτη, ενώ ο Ποσειδώνας θα βρίσκεται 40 μοίρες δεξιότερα στον αστερισμό του Υδροχόου.

Πηγές: tanea.gr, newsbomb.gr, Space.com, http://www.pyles.tv/News/diastima/rare_cosmic.aspx