Web Informer Button

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Πριν αποφασίσετε για μένα.....δεν με ρωτάτε???

Θα έπρεπε μήπως να ζηλεύουμε την Ισλανδία? Μια γη που βγήκε από τη θάλασσα σε νεότερα χρόνια αντίθετα με άλλους αρχαιότερους πολιτισμούς, με πληθυσμό μόνο 350.000 κατοίκους, της οποίας οι άνθρωποι πήραν μόνοι τους τις αποφάσεις στα καίρια ζητήματα που επηρέαζαν τη χώρα και τη ζωή τους..... Είναι τόσο δύσκολο να προχωρήσουμε κι εμείς σε δημοψήφισμα? Πραγματικά είναι τόσο δύσκολο? Πρέπει να φτάνουν τα πράγματα στα άκρα και να απαντάμε με αίμα? Και ποιοι αξιώσουν όλοι αυτοί οι 300 να θεωρήσουν τους εαυτούς τους στα σοβαρά ότι φέρουν το θέλημα των ανθρώπων που τους ψηφίσανε, δεν θα έπρεπε να τους ρωτήσουνε πρώτα? Ή μήπως δεν καταλάβανε χθες?
Πικραμένο μου ξεφτέρι
δεν αλλάζουν οι καιροί
με φωτιά και με μαχαίρι 
πάντα ο κόσμος προχωρεί...
Έλεγε το τραγούδι του Κεμάλ. Η σημερινή κατάσταση, τα γενόμενα που συμβαίνουν με βάζουν συνεχώς σε προβληματισμούς γιατί ούτε αισθάνομαι πως θα σταματήσουν εδώ τα πράγματα αλλά κι ότι έχουμε ακόμα πολλά να περάσουμε, είτε να προετοιμαστούμε για το 2012, είτε γιατί συμβαίνει μια παγκόσμια κρίση ηθικής στον πλανήτη μας, είτε γιατί βγαίνει στην επιφάνεια η αλήθεια κλπ κλπ... Η αλήθεια είναι πως διανύουμε δύσκολη περίοδο (πολλοί αστρολόγοι μπορούν να το πουν κι αυτό) κι έχουμε να δούμε πολλά ακόμα.

Εμφανίζω το βίντεο του Max Keiser για όσους δεν το είδαν από την εκπομπή του Χαρδαβέλλα την 4-5-10 και γιατί είναι από τους λίγους που λέει τα πράγματα ωμά με το όνομά τους κι αντικατοπτρίζει πολλούς από τους προβληματισμούς μου. Για να έχουμε ακόμα μια καλύτερη εικόνα για το τι ακριβώς συμβαίνει. Γιατί η αλήθεια μπορεί να ελευθερώσει. Κι ακόμα γιατί το πρόβλημα με την αλήθεια είναι ότι αυτός που την ψάχνει, μερικές φορές τη βρίσκει.... ;) (The Sin Eater - the movie)

video


 Παρακάτω μια ιστορία που αν και δεν ξέρω κατά πόσο αληθινή είναι, με εντυπωσίασε. Από το blog ksipnistere. Κάτι που δείχνει σε μικρογραφία τι θα έπρεπε να εφαρμοστεί και στη δικιά μας χώρα....


The Bond Trader (http://ksipnistere.blogspot.com/2010/05/blog-post_6404.html)

Το 1982 δούλευα σε μεγάλη βιομηχανική Αμερικανική εταιρεία στην Νέα Υόρκη. Η ύφεση άρχιζε και στο διοικητικό συμβούλιο γινόταν η συζήτηση για πόσο κόσμο θα απολύσουμε.. Ήμουν υπεύθυνος για το σχέδιο κερδοφορίας και είχα μαζέψει όλες τις προτάσεις από 42 χώρες. Όλοι είχαν προτείνει περικοπές προσωπικού- 15 000 παγκοσμίως
Ο κάθε Αντιπρόεδρος έκανε τις προτάσεις του.
Ο πρόεδρος μας δεν μιλούσε.

Κοιτάζαμε όλοι ο ένας τον άλλον και δεν είχαμε ιδέα γιατί ήταν αμίλητος.
Όταν τελειώσαμε ξαφνικά ο πρόεδρος ζήτησε την άδεια να μιλήσει. Ο λόγος του έχει μείνει αποτυπωμένος στο μυαλό όλων που ήμασταν εκεί και αν και έχουν περάσει 28 χρόνια τον θυμάμαι λες και ήταν χθες. Θα τον αναπαράγω όσο πιο σωστά μπορώ, διότι η αξίες που περιέχει είναι αθάνατες και μπορούν να φανούν χρήσιμες σε αυτό που θα ζήσουμε σύντομα.
« Ο καθαριστής, όταν περνά την πόρτα του εργοστασίου, είναι σύζυγος, πατέρας παιδιών, που πάει στο σπίτι που χρωστάει και κοιτάζει με υπερηφάνεια αυτά που δημιούργησε και αν και λίγα του είναι αρκετά.
Αποφασίζουμε σήμερα να τον διώξουμε. Να χάσει την δουλειά του να πάει σπίτι άνεργος ... με μια επιταγή δυο μηνών. Τι θα πει στα παιδιά του.. τι θα πει στην γυναίκα του, πώς να τους εξηγήσει ότι από αύριο χάνει την αξιοπρέπεια του. Και εάν σε τρεις μήνες δεν έχει βρει δουλειά, θα χάσει το σπίτι του και ίσως την γυναίκα του. Δεν μπορώ να βάλω την υπογραφή μου σε ένα σχέδιο, που καταδικάζει την ζωή και την ύπαρξη τόσων ανθρώπων.

ΑΛΛΑ την ίδια στιγμή έχω και υποχρέωση στους μετόχους μου, που μου εμπιστεύτηκαν τις οικονομίες του και εάν δεν κάνω κάτι, τα συνταξιοδοτικά ταμεία δεν θα έχουν λεφτά για τις συντάξεις.
Οι απολύσεις που όλοι μου προτείνετε μειώνουν τα ετήσια έξοδα κατά $135.000.000.

Έκανα ένα απλό υπολογισμό και προτείνω το εξής σχέδιο:
Ελάττωση του μισθού μου - 75%
Ελάττωση μισθού όλων των αντιπροέδρων - 50%
Ελάττωση γενικών διευθυντών - 40% ΚΤΛ
Καμία απόλυση.
Θέλω τους αριθμούς σε μια ώρα.»
Σηκώθηκε και έφυγε, και όπως έφευγε είπε με ένα ειρωνικό χαμόγελο « κρίμα που θα παίζετε Γκολφ μόνο τρεις φορές, αντί για έξι, παιδιά.»

Περάσαμε την θύελλα χωρίς να διώξουμε άτομο και σε τρία χρόνια η αξία της μετοχής ήταν $147, από $7.5 το 1980, πριν αρχίσει η κρίση.
Α ναι, είχαμε και 27 διπλώματα ευρεσιτεχνίας από απλούς εργάτες σ ' αυτό το διάστημα. Δεν χρειάζεται να πω ότι ο κόσμος έπινε νερό στο όνομα του.
Το 1992 στο τραπέζι που του κάναμε για την συνταξιοδότηση του - και είχαμε έρθει από όλο τον κόσμο, αν και δουλεύαμε σε άλλες εταιρείες - τον ρωτήσαμε να απαντήσει στον αποχαιρετιστήριο λόγο του, γιατί διάλεξε να κάνει αυτό που έκανε. Όπως το θυμάμαι η απάντηση ήταν:

« Ακούστε, μπορεί να είχε και συναισθηματικές ρίζες η απόφαση αυτή. Αλλά δεν χωρούν συναισθήματα σε τέτοιες αποφάσεις. Απλώς βρήκα μια λύση που απαντούσε και στη λογική και στο συναίσθημα. Ήμαστε σε 42 χώρες, από τις οποίες η 38 είναι φτωχές. Θα κατέστρεφα ολόκληρες μικρές κοινωνίες, διότι, όπως ξέρετε, τα εργοστάσια μας είναι σε κωμοπόλεις. Εάν το έκανα, όπως μου είχατε προτείνει, είναι αυτονόητο ότι θα έφερνα ανθρώπους στην απελπισία. Και κανείς μα κανείς ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ένας απελπισμένος άνθρωπος. Η πιθανότητα να ΕΚΑΙΓΑΝ το εργοστάσιο ήταν μεγάλη.

Ενώ εσείς που ήσασταν δίπλα μου και όλο το μισθό να σας έπαιρνα, δεν θα καίγατε τίποτα, γιατί πιστεύετε ότι είστε μέσα στο ΣΥΣΤΗΜΑ και άνθρωποι που αισθάνονται κομμάτι του συστήματος δεν κάνουν επαναστάσεις.
Να θυμάστε, ότι η πραγματική καταστροφή έρχεται, όταν ο κόσμος αισθάνεται αποκλεισμένος από το σύστημα, νιώθει αδικία και δεν έχει καμία ελπίδα. Τότε είναι έτοιμος για όλα.. και εργοστάσια καίει.»

Σήμερα ζωγραφίζει στο San FranciscoΌμπυα.
Γιατί το έγραψα;

Βλέπω όλους τους να βγαίνουν στη τηλεόραση / ράδιο και να μιλούν
για διαρθρωτικές αλλαγές (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ),
ανάγκη για αλλαγή (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ)
αλλαγή νοοτροπίας (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ) ..

Όλα αυτά χωρίς ίχνος συμπόνιας και λογικής σκέψης το ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα Φυσικά είναι για τις αλλαγές - ζουν με την φαντασίωση ότι ΑΥΤΟΙ δεν χρειάζεται να αλλάξουν.

Δεν έχουν τίποτα να χάσουν, διότι είναι με το ΣΥΣΤΗΜΑ.
Έτσι θα είναι όχι μόνο προστατευμένοι, αλλά η ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ (σας θυμίζει κάτι αυτό;) να γεμίσουν περισσότερο τις τσέπες τους.
Λοιπόν νάνοι της νοημοσύνης έγραψα το άρθρο αυτό για να ξέρετε πως συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, που είναι πραγματικά σκεφτόμενοι.
Έτσι, δεν θα έχετε καμία δικαιολογία ότι δεν ξέρατε, όταν όμορφα «εργοστάσια» αρχίζουν να καίγονται όμορφα. ΠΑΝΤΟΥ.

0 ανεμομαζώματα:

Blog Widget by LinkWithin

"Magical Template" designed by Blogger Buster